Κλινική Πορεία

ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Επιμελητής Γενικής και Αγγειακής Χειρουργικής και στη συνέχεια Διευθυντής Μονάδος εντατικής θεραπείας στο νοσοκομείο Βίντερτουρ Ελβετία (1971-73). Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε την οργάνωση της Αγγειοχειρουργικής Μονάδος και του εξωτερικού αγγειοχειρουργικού ιατρείου στη Β’ Χειρουργική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (Αρεταίειο νοσοκομείο). Η υψηλή εξειδίκευση και αποκλειστική απασχόληση της ομάδος είχε ως συνέπεια την αθρόα προσέλευση ασθενών από ολόκληρη την επικράτεια, γεγονός στο οποίο συνέβαλε και το άρτια οργανωμένο εργαστήριο της Ακτινολογίας του Παν.Αθηνών. Το 1985 η πολιτεία προκήρυξε για πρώτη φορά στην επικράτεια θέσεις Διευθυντών Αγγειοχειρουργικής για το «Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών», «Σωτηρία» και «Ελπίς», εξελέγει στην πρώτη θέση και στα τρία νοσοκομεία, προτίμησε όμως την παραμονή του στο Πανεπιστήμιο. Την ίδια περίοδο με δημοσιεύσεις στον ιατρικό τύπο και έγγραφα προς την Διοίκηση του Αρεταίειου νοσοκομείου, την ιατρική σχολή, τις πρυτανικές αρχές, τους Υπουργούς Υγείας και Παιδείας, και την θετική τοποθέτηση και άλλων συναδέλφων επετεύχθη η αναγνώριση της Αγγειοχειρουργικής Ειδικότητας στην Ελλάδα (1989). Οργάνωσε ως πρόεδρος της Ελληνικής Αγγειοχειρουργικής Εταιρείας ακολούθως το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αγγειοχειρουργικής στην Ελλάδα με συμμετοχή 450 συνέδρων και ξένων προσκεκλημένων ομιλητών (Ολλανδία, Γερμανία, Μεξικό κ.α.) στο ΑΠΘ (1990), η δε ιατρική σχολή εκτιμώντας το έργο του και τις ακαδημαϊκές ανάγκες της εποχής εκείνης αναγνώρισε την «Αγγειοχειρουργική» ως γνωστικό αντικείμενο (1992) για ν’ ακολουθήσουν οι πρώτες αμιγείς κρίσεις στην Αγγειοχειρουργική στην Ελλάδα με την εκλογή του σε Αναπληρωτή καθηγητή (1993) και Τακτικό Καθηγητή Αγγειοχειρουργικής (2001). Προηγήθει απορριπτική του κρίση 25 μήνες ενωρίτερα, για ν’ ακολουθήσει μεθ’ ολίγον η παμψηφεί του εκλογή και εκείνους μεν που σχεδίαζαν την απόρριψη τους αγαπά, τους άλλους δε ευχαριστεί. Το ίδιο έτος (2001) μετά την πρωτοβάθμια εκλογή του κατόπιν προτάσεως των πρυτανικών αρχών ανέλαβε την Διεύθυνση της Β’ Χειρουργικής Κλινικής την οποία και διατήρησε μέχρι της αφυπηρετήσεώς του και τον Ιανουάριο του 2007 του απενεμήθη ο τίτλος του Ομοτίμου καθηγητού της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.