Καρωτιδική νόσος

Οι καρωτίδες αρτηρίες είναι τα κύρια αιμοφόρα αγγεία που παρέχουν αιμάτωση στον εγκέφαλο (φωτογραφία 1) και όπως όλες οι άλλες αρτηρίες (στεφανιαίες, νεφρικές, αρτηρίες των κάτω άκρων κ.λ.π.), έτσι και οι καρωτίδες μπορεί να προσβληθούν από την αθηροσκλήρυνση που τελικά προκαλεί την στένωση και απόφραξη της καρωτίδας που οδηγεί στο εγκεφαλικό. Οι καρωτίδες είναι κλάδοι της αορτής οι οποίοι κινούνται μέσα στον τράχηλο προς το κρανίο. Τροφοδοτούν το πρόσωπο και τον εγκέφαλο με αίμα πλούσιο σε οξυγόνο. Όταν οι καρωτίδες αποφραχθούν από σταδιακά δομούμενη πλάκα αυτό ονομάζεται αγγειακή νόσος καρωτίδων (μια μορφή αρτηριοσκλήρυνσης). Είναι η ίδια διαδικασία που προκαλεί τη στεφανιαία νόσο που μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα και καρδιακή προσβολή.

Διάγνωση

Η στένωση της καρωτίδας μπορεί να εκδηλωθεί με προειδοποιητικά συμπτώματα όπως είναι η παροδική απώλεια όρασης ενός ματιού (Amaurosis fugax), αδυναμία, παράλυση του άνω ή κάτω άκρου και δυσαρθρία και αυτά μπορεί να είναι είτε παροδικά ή μόνιμα εγκεφαλικά επεισόδια. Τις περισσότερες φορές η αθηρωμάτωση των καρωτίδων μπορεί να μην έχει συμπτώματα και μπορεί να ανιχνευθεί μόνο με ορισμένες εξετάσεις όπως το υπερηχογράφημα (triplex καρωτίδων), τη μαγνητική τομογραφία, τη αξονική τομογραφία και τη αγγειογραφία. Οι σημαντικότεροι παράγοντες πού «ειδοποιούν» για την εμφάνιση της καρωτικής νόσου είναι:

Φύλο
Ηλικία
Οικογενειακό ιστορικό εγκεφαλικού ή αρτηριοσκλήρυνσης
Έλλειψη σωματικής άσκησης
Διατροφή με υψηλά λιπαρά
Παχυσαρκία
Μη ρυθμιζόμενος σακχαρώδης διαβήτης
Υπέρταση
Άγχος
Υψηλή χοληστερόλη

Θεραπεία
Όσο η στένωση της καρωτίδας παραμένει χαμηλή η θεραπεία είναι συντηρητική με ρύθμιση των παραγόντων κινδύνου και την βοήθεια της φαρμακευτικής αγωγής. Όταν όμως η στένωση είναι μεγάλη ή υπάρχει εγκεφαλικό επεισόδιο  τότε η αποκατάσταση του αγγείου γίνεται είτε με την χειρουργική ή την ενδοαγγειακή αντιμετώπιση (τοποθέτηση ενδαρτηριακού νάρθηκα-stent) της καρωτίδας.